अनुराधा (भाग २ )

सोमवारी म्हणजे अगदी पहिल्याच दिवशी असा उशीर होण तिला ठीक वाटत नव्हत पण काय करणार ? आज एकतर सुधा उशिरा उठली आणि परत तिचं आवरता आवरता अनुला उशीर झाला होता . आणि असा उशीर झाला की मेली बसपण वेळेवर मिळत नाही . आता जर बस नाही मिळाली तर उशीर हमखास होणार म्हणून तिने त्रासिकपणे एकवार रस्त्यावर दूरपर्यंत नजर टाकली पण बसचा काही नामोनिशान नाही . तितक्यात एक बाईक तिच्याशेजारी येऊन उभी राहिली . तिने चमकून तिकडे पहिले . त्याने त्याच्या हेल्मेटची काच वर केली आणि म्हणाला
" बसची वाट पाहत थांबाल तर लेट व्हाल , बसची स्ट्राइक आहे आज . "
" असं कस ? कुठ बातम्यांमध्ये सुद्धा नाही , अशी अचानक कशी होईल स्ट्राइक ? " अस म्हणत तिने दूरवर नजर टाकली .
" त्यांच्या कर्मचाऱ्यासोबत काहीतरी घडल . बहुदा मारहाण वगैरेही झाली त्यामुळे अचानक बंद पुकारला त्यांच्या संघटनेने आत्ताच . ग्रुपवर आल आहे . "
" ओह ,  मग उशीर होणार . "
" मी तुम्हाला सोडू का ? "
" नाही नको . "
" अहो आपण एकाच ऑफिस बिल्डिंगमध्ये काम करतो . ' अहर्निश टॉवर ' मध्येच माझही ऑफिस आहे 14th फ्लोअरवर . "
" ओह , माझ्या लक्षातच नाही आलं . " तिने त्याला निरखून पाहिलं पण एकतर त्या उघड्या काचेतून दिसणारा त्याचा एव्हढासा चेहरा त्यामुळे तिला त्याला पाहिल्याच आठवेना . पण तिने त्याच्या सोबत जाण्याचा निर्णय घेतला . काय माहित काय पण त्याचे डोळे पाहून तिला काहीतरी जाणवलं होत आणि ती तयार झाली होती . पण अचानक तिने एक शंका बोलून दाखवली . ते पाठीमागे बसणाऱ्यालाही हेल्मेट लागत ना ,  ट्राफिक रूल्समुळे . तुम्हाला फाईन होईल ना . "
" नाही होणार . कोणीतरी सोबत असतंच नेहमी त्यामुळे मी नेहमी एक्स्ट्रा हेल्मेट सोबत ठेवतो . " असं म्हणत त्याने ते एक्स्ट्राच हेल्मेट तिच्यासमोर धरल . तिने ते पाहिलं आणि विचार केला ,
' यामुळे केस बिघडतील . '
त्याने तिच्या मनातलं ओळखून म्हणाला
" स्कार्फ बांधा केसांना खराब नाहीत होणार . "
" पण मी स्कार्फ युज करतानापण तो कधी केसांना नाही बांधत . बांधलातर फक्त चेहऱ्यावर बांधते . "
" बांधा हो एव्हढ्या काही ऊवा वगैरे थोडीच आहेत जे त्यात जातील . "
क्षणभर स्माइल आल तिच्या चेहऱ्यावर , पण पुढच्याच क्षणी ती सावरून म्हणाली
" तस आपण आज पहिल्यांदाच भेटतो आहोत आणि इतक म्हणजे फार जास्त होतंय अस नाही वाटत का तुम्हाला . "
" त्याच काय घेऊन बसला आहात . कधीकधी काही लोकांसोबत आयुष्यजरी काढल तरी त्यांना नाही ओळखता येत आणि काही लोकांसोबत काही वेळातच खूप छान जमत . "
" खर आहे तुमचं " म्हणत तिने स्कार्फ बांधला व हेल्मेट चढवलं आणि ती गाडीवर बसली . इतक्या ट्रॅफिकमध्ये ते दोघे काहीना काही विषयावर बोलत होते . अगदी सहज बोलणं होत होत खूप दिवसांची ओळख असल्यासारखं . तिला मधेच जाणवल आपण कित्येक दिवसात कुणाशी इतकं बोललोच नाही . त्यांची ऑफिस बिल्डिंग आली . ती उतरली आणि म्हणाली
" आता हि दोन-दोन हेल्मेट कुठे ठेवता . "
" इथे पार्किंगमध्येच काही लॉकर्स अव्हेलेबल आहेत तिथे ठेवतो . "
" असही आहे काही इथे ? "
" अहो खूप काही आहे तुमचं लक्ष कुठे असत . "
तिने हलकेच स्माईल दिली . त्याने हेल्मेट काढल्यावर तिने त्याला पाहिलं . काहीतरी होत त्याच्यात जे ओळखीचं वाटत होत .
" तुम्ही जा पुढे तुम्हाला उशीर होईल " म्हणून तो गाडी पार्क करायला गेला .
ती गडबडीने लिफ्टपाशी गेली . लिफ्ट आली ती आत शिरली बाकीचेही आत येत होते . तिची नजर अजूनही वाट पाहत होती . डोअर क्लोज होता होता तिला तो येताना दिसला . तिचा हात अभावितपणे थोडा वर झाला होता . तिने इकडे  तिकडे पाहत तो पटकन खाली घेतला . ती चेंज होणाऱ्या फ्लोअर नंबरकडे पाहत होती . आठ नंबर गेला पण लिफ्ट नाही थांबली तिने चमकून पाहिलं तर आठ नंबर ऍक्टिव्ह नव्हता . तिने बटणच नव्हतं दाबल . नाही नंबर तर प्रेस केला होता . मग . तिची नजर थोडी पुढे गेली १४ वा फ्लोअर ऍक्टिव्ह दाखवत होता . लिफ्टमध्ये थांबली पण ती नाही उतरली . लिफ्ट १४ व्या फ्लोअरवर थांबली तेव्हा ती बाहेर आली . बाहेर येणारी ती एकटीच होती म्हणजे ते बटन तिनेच प्रेस केल होत . इतक्यात वरून लिफ्ट आली ती आत गेली  आणि परत आपल्या आठव्या फ्लोअरवर पोहोचली . दिवसभर तिच्या मनात काहीतरी सुरु होत . तीच कशातच लक्ष लागत नव्हतं .
संध्याकाळी ती निघाली होती आणि अचानक गाण्याच्या ओळी तिच्या कानावर पडल्या .
' जीव भुलला , रुणझुणला का असा सांगणा रे श्वास हा गंधाळला . '

  ..... क्रमशः