" सरे, बंड्या इचारत हुता तुझ्याबद्दल . " - राधा
" पर्वातर रव्या म्हणलीस " - सरी
" ए यडी , रव्या माझा फ्रेंड हाय त्यो काय नाय म्हनला . त्याचा एक फ्रेंड हाय बंड्या त्यो इचारत होता तुझ्याबद्दल . " - राधा
" तू आता सगळ्या पोरांबरोबर बोलतीस का ? " - सरी
" ए हुबलाक , ते माज्याशी नाय बोलत , त्यानं रव्याला सांगितलेलं आन रव्यान मला . " - राधा
" काय म्हनला ? " सरी
" तूच बघ कि बोलून काय म्हणतय ते " - राधा
" मी नसते बोलत . काय बोलला ते तूच सांग . " - सरी
राधा तशीच पुढे निघाली . ते पाहून सरीला राग आला आणि ती म्हणाली
" ए राधे , आता सांगती का " - सरी
" आज येणार हाय ते रव्या बरोबर . " - राधा
सरीच्या मनाची घालमेल होत होती . असं काही करावं असं तिला वाटत नव्हतं . कोण आहे याची मात्र तिला उत्सुकता होती . आपण त्याला भेटू नये . पण एकदा पाहावं तरी कोण आहे असं तिला वाटल . मग तिने ठरवलं आज राधा सोबत जायचं नाही . हा विचार पक्का झाल्यावर तिने पाहिलं राधा हळूहळू पुढं निघाली आहे जणू आपल्या येण्याची वाट पाहत होती . तिने सरळ दुसरा रस्ता पकडला आणि तडक घरी निघाली . आज ती एकटीच घरी आली होती . पण तो कोण आहे हा विचार तिला स्वस्थ बसू देत नव्हता .
' आज एकटीच आलीस ' या आईच्या प्रश्नाला ' जरा बर वाटत नव्हतं म्हणून आले ' असं तिनं सांगितलं . त्यावर आईने ' जरा पड मग बर वाटलं . 'असं सांगितल्यामुळे ती तशीच अंगावर घेऊन पडून राहिली . झोप काही येत नव्हती . ती नुसती या कुशीवरून त्या कुशीवर होत होती . बराच वेळाने कुठे तिला झोप लागली . तिचा जरा डोळा लागला असेल तोवर आईने तिला उठवलं .
" अगं उठ कि किती वेळ झोपलीस भायर राधी आलीय . चूळ भरून घे . मी च्या टाकते . "
तिने तसेच पाण्याचे दोन-तीन हबकारे चेहऱ्यावर मारले आणि तोंड पुसत बाहेर आली . राधा स्वतःच्याच विचारात गाणं गुणगुणत बसली होती .
" तू आता आलीस व्हय ? " - सरी
" हो " - राधा
" इतका उशीर होतीस वय तिकडं ? " - सरी
" अगं यष्टी चुकली अन मग बराच वेळ पुढची गाडी नाय आली . " - राधा
" तुझं काय चाललंय कळतंय का तुला ? " - सरी
" अगं खरच गाडी चुकली . आन आपल्याकडं गाड्यांचं कस हाय ते तुला माहित आहेच कि . आन तुला इतकच वाटतय तर थांबली का नाहीस ? तुलाच कळलं असत कि काय झालं न काय नाय . "
असं म्हणून तिने तिच्या सॅकमधून काहीतरी काढून दिल . सरीन पाहिलं ग्रीटिंग होत ते .
" अगं हे काय देतीय आमच्या बापूंनी पायल तर हितच उभी चिरतील मला . "
असं म्हणत ती ते ग्रीटिंग राधाला परत करत होती . पण राधाने ते घेतलं नाही आणि येते मी म्हणत ती सटकली . इकडे सरीला ते कुठं ठेवावं ते सुचत नव्हतं . घरी आल्यावर आपण सॅक कुठं ठेवलीय तेही आठवेना . ती कावरी-बावरी होऊन इकडे तिकडे सॅक शोधत होती . शेवटी तिला ती सापडली . तिने ते ग्रीटिंग कसबस त्यात टाकलं आणि सॅक आत नेऊन ठेवली . इकडे राधा बाहेर जात होती इतक्यात सरीच्या आईनं तिला थांबवलं आणि चहा घ्यायला सांगितलं . तिने कसाबसा घोटभर चहा घेतला आणि ' येते काकी ' म्हणत बाहेर पडत होती इतक्यात सरीपण तिथे आली होती आणि ती राधाकडे रागाने पाहत होती .
" य उद्या " म्हणत राधा निघत होती आणि " येते " असं धुमसत सरी तिला सांगत होती . राधा गेली तशी सरी आई स्वयंपाक घरातच आहे याचा कानोसा घेऊन आत गेली आणि सॅक घेऊन ते ग्रीटिंग पाहू लागली . तेव्हढयात आई आत आली . आईला अचानक आत आलेलं पाहून सरी एकदम गडबडली आणि तिने ते ग्रीटिंग पटकन आत ठेवलं . या सगळ्या प्रकाराने ती पुरती भांबावली होती आणि त्याचा गोंधळ तिच्या चेहऱ्यावर स्पष्ट दिसत होता पण आईच फार काही लक्ष नव्हतं . ती फक्त
" अगं च्या घी कि . ती पुस्तक नंतर बग . " एव्हढच म्हणून बाहेर गेली . सरीन ते ग्रीटिंग परत बाहेर काढलं . तेव्हढ्यात आईचा परत आवाज आला
" अगं यी की च्या गार हुईल . "
तस तिने ते ग्रीटिंग परत आत ठेवलं . इथं हे बघण्यात काही अर्थ नाही हे मात्र तिच्या लक्षात आलं होत . उद्या कॉलेजला गेल्यावरच पाहूया असा तिने विचार केला आणि ती चहा घ्यायला गेली .
आज कसा काय पण सरीला उशीर झाला होता . तिची वाट बघून राधा आणि वसुधा पुढे गेल्या होत्या . आता आपली एसटी चुकते कि काय असं सरीला वाटत होत . ती तशीच भरभर पाय उचलून निघाली होती . स्टॉपपासून ती काही अंतरावर होती तेव्हढयावर एसटी फाट्यावर येऊन थांबली . तिला पळत जावं लागलं . सगळे आत चढेपर्यंत ती तिथे पोहोचली होती . सगळ्यात शेवटी ती आत गेली . राधा वसुधा बऱ्याच मागे उभ्या होत्या आणि मध्ये सगळी मुलं उभी होती त्यामुळं तिला मागे जाणं शक्य झालं नाही त्यामुळं ती तिथेच उभी राहिली . तिला ते ग्रीटिंग पाहायचं होत . तिने हळूच मागे पाहिलं राधा वसुधा बोलण्यात मग्न होत्या . तिने हळूच सॅक उघडली आणि बाहेर न काढताच ते ग्रीटिंग पाहण्याचा प्रयत्न करू लागली . तितक्यात जोराचा ब्रेक दाबला गेला आणि सरी जवळपास पडता पडता वाचली . मागोमाग कंडक्टरचा आवाज आला
" ए पोरी नीट धरून उभी राहा कि पडशील तोंडावर . "
मग तिने सॅक बंद केली आणि आपल्या स्टॉपची वाट पाहू लागली . एकदाची बस थांबली . बसमधून उतरल्यावर तिने पहिल्यांदा राधाला गाठलं आणि कालपासून असलेला राग व्यक्त करू लागली .
" ए हुबलाक हि कशाला घेऊन आलीस गं घरी ? घरी बापूंनी बगितलं असत तर उभी चिरली असती मला . " तिला अजूनही काही बोलायचं होत पण राधा मधेच म्हणाली
" अगदी नको असल्यासारखं का करतीय ? "
तशी राधा घाबरट , कुणी रागानं बोललं तरी बोलायला चाचपडायची . पण आता काही दिवसात राधात काय बदल झाला होता काय माहित ती अगदीच बिनधास्त झाली होती . तशीच आताही सरी तिच्यावर राग काढत होती तेव्हाही तिने सरीच्या डोळ्यात डोळे घालून प्रतिप्रश्न केला होता .
तिच्या या पवित्र्याने सरी एकदम बिचकली पण स्वतःला सावरत म्हणाली
" मला नको ते काही "
तेव्हढ्यात एक बाईक येऊन शेजारी थांबली . राधाने त्याच्याकडे पाहून स्माईल दिली . तेव्हढ्यात दुसरी एक बाईक तिथे आली . सरीन पाहिलं एक किडकिडीत उंच पोरगं होत ते , गोरा रंग , कुरळे केस आणि डोळ्याला गॉगल अशा अवतारात तिच्याकडे पाहून ते स्माईल करत होत . सरीच्या कपाळावर आठी पडली .
" बंड्या तुझं ग्रीटिंग दिल बग तिला . " राधानं पटकन माहिती पुरवली .
" थँक्स राधा " राधाचे आभार मानून त्यानं आपला मोर्चा सरीकडे वळवला
" सरे माझ्या ग्रिटिंगला एक्सेप्ट केल्याबद्दल तुला थँक्स "
त्यासरशी सरी चवताळली .
" ए मी तुझं ग्रीटिंग बघितलं पण नाय "
असं म्हणत तिने ते सॅकमधून बाहेर काढून त्याच्या हातात कोंबलं .
" आन मला असला फालतूपणा चालत नाय . परत मला भेटायचा अन बोलायचा प्रयत्न करू नको . ए चला ग जाऊ . " असं ती म्हणत होती तेव्हढ्यात राधा रवीच्या गाडीवर बसत होती . तेव्हा सरीन वसुधाचा हात पकडला
" चल गं वसुधा आपण जाऊ "
असं म्हणत जवळपास तिला ओढत तिथून काढता पाय घेतला .
मध्ये असेच काही दिवस गेले . तो मुलगा रवीसोबत दिसायचा . तिच्या आसपास पण थोडं अंतर ठेऊन तो राहत होता . त्याने परत भेटण्याचा , बोलण्याचा प्रयत्न मात्र केला नाही . राधापासून त्या दोघी थोड्या दूर राहू लागल्या होत्या . एक दिवस राधा सरीपाशी आली आणि तिला एकटीला बाजूला घेऊन समजाऊ लागली . बराच वेळ सांगूनही सरीवर काही परिणाम होत नव्हता तेव्हा ती म्हणाली
" हे बघ सरे तू पण काय अप्सरा नाहीस अगदी . काळी सावळीच आहेस . " राधा असं म्हटली तसा सरीचा पारा चढला .
" राधे ... "
ती काही बोलणार तोवर राधा परत म्हणाली .
" ऐकून घे . इथं पोरींची कमी नाही तरी त्याला तुझ्याबद्दल वाटतंय . आणि तसही तुझ्यापेक्षा उजवाच आहे तो . विचार कर . आपल्यावर प्रेम करणार , काळजी करणार माणूस भेटलच असं नाही . "
सरी विचारात पडली .
" लगेच सांगावं असं काही नाही त्याला भेट बोल . लगीच काय लवशीप करावी असं काय नाय . पटल तर फ्रेंडशिप कर . " - राधा
सरी अजून विचारातच होती .
" काय गं ? काय म्हणतेय मी ? सांगू का त्याला ? "
" नको विचार करते मी . मग सांगते . " - सरी
" बरं ठीक आहे तस कर . "
राधाने सरीकडं पाहिलं . तिच्या डोळ्यात विचारचक्र सुरु होत . टोकाच्या नकारापासून विचार करते इथपर्यंत तर गाडी आली होती आणि तिचं उत्तर काय असेल याचा राधाला अंदाज आला होता . त्यामुळं ती स्वतःशीच गालातल्या गालात हसली .
... क्रमशः
