Monday, August 26, 2019

प्रियतमा (भाग ७)

' चोर चोरी से जाये पर हेराफेरीसे ना जाये ' या त्याच ओळी होत्या ज्या भरोशावर तो सगळ सोडून आला होता . त्याला विश्वास होता कि या गोष्टी नक्की होतील .
तेव्हढ्यात अंकलचा फोन आला .
" बोला काय म्हणताय कशी आहे तुमची तब्येत वगैरे . "
" माझ्या तब्येतीच सोड मला काय धाड भरली आहे तू तिकडच बोल तिकडे काय परिस्थिती आहे ते सांग . "
" अहो इकडे सगळ ठीक आहे . मी योग्य त्या अॅक्शन घेतल्या आहेत सगळ व्यवस्थित होत आहे . "
पण मनात विचार करत होतो ' कुठं काय व्यवस्थित आहे . ' पण त्यांना हे सांगता येणार नव्हत त्यामुळे पुढे म्हणालो
"आणि काही दिवसात परिस्थिती पूर्वपदावर येईल . आणि तोपर्यंत मी इथच थांबून जातीन लक्ष घालतो आहे . तुम्ही काळजी करू नका . "
" हो ते ठीक आहे पण तू निघाल्यावर तिथं परत तशी परिस्थिती होऊ नये म्हणून तरतूद करून ठेव . "
" हो अंकल तुम्ही नका काळजी करू . "
त्यांच समाधान झाल होत .

त्याने अमितला फोन लावला
" काय अमित तिकडे काय हाल हवा . "
" सर तुम्ही काय केलत हे ? इथ काय परिस्थिती झाली आहे काय सांगू तुम्हाला . "
" का काय झाल अस ? "
असं म्हणून त्याने लक्ष देऊन ऐकायला सुरुवात केली
" त्या सुधीरला प्रमोशन दिल त्यामुळे तो या सगळ्यापासून तर दूर गेला पण तिकडे काय करतो आहे तो ? "
तो ऐकत होता .
" अहो सर त्याला आता कोण कंट्रोल करणार . त्याला आता फक्त पाटील साहेबांना रिपोर्टींग करायची आहे . पण त्यांनाही त्याच्या बॉससारख राहता येणार नाही . फक्त रिपोर्ट मेल करतो तो त्यांना . त्यांना त्याला फार काही विचारताही येत नाही . त्याला कोण बोलू शकत तर ते तुम्ही आहे . आणि या ऑफिसमधे तुम्ही तुमचा प्रॉपर प्रेझेन्स दाखवत नाही मग कस होणार ? "
" असू दे ते मी पाहून घेईन पण बाकी काही त्रास नाही ना त्याचा ? "
" सर आता त्याने केबिनला प्रायव्हेट रूम बनवायचच बाकी ठेवल आहे . "
" का काय केलं त्यानं "
" अहो तो आणि त्याची सेक्रेटरी ... "
" ओह . ठीक आहे मी पाहतो पण तुझ लक्ष असू दे त्याच्यावर "

अजून काही कॉल सुरु होते त्याचे .
" काय गं कशी आहेस ? "
" सर तुम्ही . काय सर आमची आठवण येते कि नाही . "
" अगं अस कस ? मग का कॉल केला मी ? "
" पण किती दिवस झाले सर तुम्ही काही कॉल पण नाही केला आणि इकडे आला पण नाही . "
" अगं कामात होतो ना . "
" अहो किती काम करताय "
" चालायचच . बर एक सांग तू म्हणाली होतीस ते खर आहे ना "
" हो सर १०० % खर आहे . "
" नाही माझा विश्वास नाही बसत . "
" माझ्यावर नाही तुमचा विश्वास . "
" तुझ्यावर आहे गं विश्वास पण बाकीचे पण आहेत ना त्यांच्यावर नाही विश्वास . "
" मी एक काम करते आत्ताच तुम्हाला याच प्रूफ देते . "
" ऐक आता नको मी तिकडे येईन तेव्हा . पण तोपर्यंत कुठं काही बोलायच नाही "
" ओके सर . "
त्याने फोन ठेवला . अजून दोन तीन महत्वाचे फोन करून झाले त्याचे . मग तो मनाशी विचार करत होता . ' आता सगळे पत्ते तर व्यवस्थित ठेवले आहेत . बघूया पुढं काय होत ते . '
==========================================================
" अरे काय कुठं आहेस तू ? किती दिवस झाले तू दिसलाच नाहीस . "
" अगं सांगितल ना तुला आमच काम कस असत . "
" हो पण आपण फ्रेंड आहोत ना एखादा तरी फोन करायचा ना . "
" बर असुदे मला तुला काहीतरी सांगायच आहे . " म्हणत तिने सुरुवात केली . ती कितीतरी वेळ बोलत होती आणि तो फक्त तिच्या चेहऱ्यावरच्या एक्सप्रेशन पहात होता . तिचे डोळे , तिचे ओठ , तिची प्रत्येक एक्सप्रेशन सगळ काही त्याला घायाळ करत होत .
" अरे सांग ना ? "
" काय सांगू ? "
" अरे मी काय बोलते आहे इतका वेळ . तुझं लक्ष आहे कि नाही . "
"अगं नाही . काय म्हणालीस ? "
" जाऊदे नाही सांगत आता मी . इतकी सिरिअसली मी सांगतेय आणि तुला त्याच काहीच नाही . "
" अगं काय सांगू तुला मला काय झालय ? "
" का काय झालय तुला ? "
" राहू दे . तू तरी कुठं सांगते आहे मला . "
" ठीक आहे सांगते मी " म्हणत तिने सगळं परत सांगितल . ते ऐकून त्याला पुढे काय कराव याचा विचार पडला .
" बर आता मला सांग तुला काय होत आहे ? "
" मला... मला...  मला...  अगं मला अस आठवत नाही काही . "
" हे , मात्र अगदी खर आहे . "
आता मात्र त्याच्याच चेहऱ्यावरचे एक्सप्रेशन बघण्यासारखे झाले होते .
...क्रमशः

Thursday, August 22, 2019

आरसपानी (भाग ३)

" ठीक आहे मी येतो तुझ्या सोबत . जाऊ आपण . आता ठीक आहे ना ? " त्यानं एव्हढं बोलताच तिची कळी खुलली . पण तो पोरगा बोलला
" तुम्ही जाणार ? पण आत्ताच तर... "
त्याने एक भेदक नजर त्या पोरावर टाकली तसा तो बोलता बोलता थांबला .
ते दोघे निघाले . ते एका चिंचोळ्या गल्लीतून निघाले होते .
" मी इथून नव्हते आले . "
" माहीत आहे तू बरीच फिरून आली आहेस . हा शॉर्टकट आहे . "
ती गल्ली तशी फारच अरुंद होती आणि पुढे अजूनच अरुंद होत चालली होती . तिला भीती वाटू लागली होती . तिने अभावितपणे त्याचा हात पकडला . त्याने वळून तिच्याकडे पाहिले ती खूपच बावरली होती . त्याने तिची समजूत काढत म्हटल
" काही होत नाही मी आहे सोबत . "
त्याच्या बोलण्याने तिला आधार आला . ते तसेच पुढे निघाले होते . पुढे एका मोठ्या गटारावरून पलीकडे जाण्यासाठी छोटासा पूल होता पुढे जरा प्रशस्त होत . तो तिथेच थांबला आणि तिला म्हणाला हि बघ इथून पलीकडे गेलीस कि तू त्या सोसायटीमधे पोहोचशील . तिथे गेलीस कि तुला लक्षात येईल तुझी बिल्डिंग . मग जा तू . "
त्याने अस म्हणताच ती खूपच घाबरली .
" नको ना मला नाही सापडल घर तर . "
" अग सापडेल . फार बिल्डिंग नाहीत तिथे . "
" नाही तुम्ही चला तिथे माझ्या सोबत . " म्हणत ती त्याचा हात सोडतच नव्हती . शेवटी त्याला पर्याय नव्हता त्यामुळे तो तिच्यासोबत निघाला .
ते त्या सोसायटीमधे पोहोचले आणि तिथे  प्रत्येक बिल्डिंग पाहू लागले . पण तिला त्या कोणत्याच बिल्डिंग ओळखीच्या वाटेना . अगदी तो रस्ता तो परिसरही तिला ओळखीचा वाटत नव्हता . शेवटी तिला लक्षात येत नसेल म्हणून त्याने बिल्डिंगच्या आत जाऊन तिला ती दाखवू लागला . पण व्यर्थ तिची बिल्डिंग काही सापडली नाही . तो विचार करत होता कि काय प्रॉब्लेम आहे तेव्हढ्यात त्याला काहीतरी दिसल त्याबरोबर त्याने तिचा हात पकडला आणि तिला जवळपास ओढतच तिथून घेऊन जाऊ लागला . तिला काहीच कळेना काय  . पण तो न थांबता चालत होता . शेवटी ते मघाच्या पुलावरून पलीकडे गेले . तेव्हा तिने त्याला थांबवल आणि काय झालय म्हणून विचारलं .
" हे बघ आता खूप उशीर झाला आहे आणि रात्रही फार झाली आहे . आपण उद्या येऊन शोधूया . "
तिला परत तिकडे जायच नव्हत . पण पर्याय नव्हता त्यामुळे तिला जाणं भाग होत .
" बर तू आज इथेच रहा . मी तुझी राहण्याची सोय करतो . "
त्याने एका तुटक्या फुटक्या खोलीपाशी आणलं . आणि आत आवाज दिला एक मध्यम वयाची जाड बाई बाहेर आली . तिचे केस विस्कटलेले होते . उगाचच करायचा म्हणून केलेला भडक मेकअप आणि अस्ताव्यस्त साडी . अशा अवतारातल्या त्या बाईला  आधीच घाबरली . त्यात त्याने सांगितलं आज तू " या मावशींकडे रहा . उद्या आपण जाऊया तुझ घर शोधायला . "
अस म्हणून तो निघाला . त्या  बाईने तिच्या हाताला पकडून जवळपास खेचतच तिला घरात घेऊन गेली . त्या घरात कसलासा कुबट वास येत होता . सगळ अस्ताव्यस्त पडलं होत .
ती बाई तिला एका मोडक्या खुर्चीवर बसवून " मी आलेच " म्हणत आतल्या  खोलीत निघून गेली . ती त्या बाईच्या बाहेर येण्याची वाट बघत बसली होती . इतक्यात तिला जाणवल तिच्या शेजारी कुणीतरी उभ आहे . तिने कुणाला आत येताना तर पाहिलं नव्हत मग इथे कोण आल आणि तेही आपल्या इतक्या जवळ . असा विचार करून तिने वळून पाहण्याचा प्रयत्न केला आणि समोर जे होत ते पाहून तिच्या तोंडातून अस्पष्ट किंकाळी बाहेर पडली आणि ती बेशुद्ध झाली . 

Sunday, August 18, 2019

अनुराधा (भाग १)

" काय गं , आता झाली की मोकळी सगळ्या जवाबदाऱ्यांमधून . आता तरी कर ना स्वतःचा विचार . "
राधाक्का अनुला सांगत होत्या . त्यावर अनु अगदी सहजपणे म्हणाली
" अहो, करते मी स्वतःचा विचार . असं थोडीच आहे कि जवाबदाऱ्या होत्या तेव्हा काही आयुष्याचा आनंद घेत नव्हते . आणि अशू प्रतिक या दोघांच करताना मला नाही का आनंद होणार ? "
राधाक्काला तीच पटत होत पण त्यांना सांगायच होत ते अनुला समजत नव्हत . त्यामुळे त्या तिला समजावत म्हणाल्या
" तेव्हाच वेगळ होत गं . आता दोघेही आपापल्या संसाराला लागले आहेत . आता ते त्यात गुरफटू लागतील आणि तू वेगळी पडशील . आज ठीक आहे पण उद्याच नाही सांगता येणार . तेव्हा लवकर निर्णय घे आणि संसाराला लाग . "
त्यांनी तिला स्पष्टपणे सांगितल .
" अहो अस काही नाही ते नाहीत माझ्यापेक्षा वेगळे आणि आता संसार थाटायचा ? नको त्यापेक्षा मी अशीच बरी आहे . नोकरी चांगली चालली आहे  आणि सगळं स्थिरस्थावर आहे . आता परत नविन सुरुवात करायला मन धजावत नाही . "
" अगं सोळा वर्षाची कोवळी पोर असो किंवा पन्नाशीला आलेली बाई कुणालाही आयुष्यात नविन काही करताना अवघड तर होणार पण म्हणून नवीन काही करायचं नाही असं नाही ना . "
" असू द्या हो " म्हणत अनुने विषय टाळला .
===========================================================
" काय गं किती गोड आहे ही . मी ठेऊन घेऊ का हिला . "
ते गोड बाळ बघून अनुला राहवत नव्हत . तिचे किती लाड करावेत आणि किती नाहीत अस झाल होत तिला .
सुधा तिच्या मुलीला पहिल्यांदाच घेऊन आली होती ऑफिसमधे आणि तिचं येण म्हणजे सोहळाच झाला होता .
" दिदी एक बोलू " सुधाने अनुच्या खांद्यावर हात ठेवला आणि म्हणाली .
अनु अजून छोटीमधेच मग्न होती ती तिच्याशी खेळतच सुधाला म्हणाली
" काय गं ? "
" तू स्वतः किती गोड आहेस गं , तुला अस नाही वाटत का कि स्वतःच बाळ असाव . "
सुधा तस बोलली तशी अनु बाळापासून थोडी दूर झाली .
" तुला आवडल नाही का मी तिला घेतलेल ? "
" अस काही नाही आणि हे तुलाही माहीत आहेच . ती माझ्याकडे जितकी आनंदी राहील तितकीच ती तुझ्याकडे राहील . पण माझ्या मनात कितीही असलं तरी तिला तुझ्यासोबत नेहमी तर नाही ना ठेऊ शकणार . पण मला माहीत आहे तू किती प्रेमळ आहेस आमचीही तू मोठया बहिणीप्रमाणे काळजी घेते तेव्हा तुझं चांगल व्हावं असं मला नाही का गं वाटणार . "
" माझं चांगलच चाललय ना . मला थोडीच काही त्रास आहे ? "
" अगं तस नाही . तू किती प्रेमळ आहेस इतकी प्रेमळ आई आणि तितकीच प्रेमळ बायको होशील . मग यापासून कुणी का मुकावं ? "
अनु थोडी बावरली पण स्वतःला सावरत म्हणाली
" अगं अशुच बाळ आहेच कि त्याची माया करतेच ना . "
" पण तू स्वतःच का नको म्हणते आहेस ? स्वतःच माणूस हवं हक्काच . "
" अगं हा एकच विषय आहे का ? "
===========================================================
आज सुट्टी थोडा घरच्यांसोबत वेळ घालवण्याची हक्काची वेळ पण आज प्रतिकबायकोला घेऊन बाहेर गेलेला . त्यांना तसाही एकत्र घालवायला वेळ मिळत नाही त्यामुळे आज दोघच बाहेर गेले होते . घरातली काम आवरण्यातच तिचा बराचसा वेळ गेला पण नंतर बसून काय करायच म्हणून तिने अशुला फोन लावला . बोलता बोलता अशुच्या छोटीच , मुग्धाच काहीतरी बिनसलं . तिकडे अशु तिला घेऊन बसली . तिला लक्षातच नाही राहील फोन सुरूच असल्याच . अनु बराच वेळ अशु माघारी येण्याची वाट पहात राहिली आणि नंतर तिने कंटाळून फोन ठेवला . थोडा वेळ काय कराव याचा विचार करत राहिली . तिला आठवल आपण बऱ्याच दिवसात चांगल संगीत ऐकलंच नाही . तिने मोबाईलमधे रेडिओ सुरु केला . वेगवेगळी चॅनेल्स , एक दोन चॅनेलवर तो इंस्ट्रूमेंचा गोंगाट आणि त्या जॉकींची बडबड सुरु होती . ती एकामागून एक चॅनल बदलत होती . अशीच ती त्या फ्रिक्वेन्सीवर पोहोचली आणि तिथे सुरु होत ' ओल्या सांजवेळी उन्हे सावलीस बिलगावी तशी तू जवळी ये जरा ... '
.... क्रमशः 

Saturday, August 17, 2019

प्रियतमा भाग ६

तिचं नाव जरी आठवल तरी मनात चलबिचल होते . एव्हढी क्षमता आहे आपल्यात . आपण मनात आणलं तर काहीही करू शकतो आणि तिच्यासाठीतरी नक्कीच . आणि सुधीरच तर असं आहे ना त्याच काही नक्की नाही , ना त्याच कॅरेक्टर , ना इतर काही . तो हिच्यावर खर प्रेम करत असेल का नुसता तस दाखवत आहे काय माहित . मग मी हे नक्कीच करू शकतो . पण तिचं खरच त्याच्यावर प्रेम असेल तर . मग आपलं अस त्यांच्या मधे येण चुकीच ठरेल मग काय कराव काही समजत नाहीये . हो खरच . तिच खरच प्रेम आहे त्याच्यावर आणि आपण जर काही उलट सुलट केलं तर तिला खूप त्रास होईल . छे मग हेच ठीक राहील कि आपण काहीही न करता सगळ देवाच्या भरोशावर सोडाव . त्याच्या मनात असेल तर होईल नाहीतर नाही . त्याचा निर्णय झाला होता . पण हा निर्णय त्याच्या मनाला फार लागला होता . तो तसाच विषण्ण मनःस्थितीत होता . तेव्हढ्यात त्याचे अंकल तिथे आले . तो त्याच्याच विश्वात गुंग होता . किती वेळ तरी त्याला अंकल आल्याच समजलच नाही . शेवटी अंकलनीच त्याच्या खांद्यावर हात ठेऊन त्याला सावध केल . त्याने वळून पाहिलं अंकल प्रश्नार्थक चेहऱ्याने त्याच्याकडे पाहत होते . त्याने पटकन आपला मूड बदलून हसत सामोर जाण्याचा प्रयत्न केला .
" ओह अंकल तुम्ही कधी आलात मला समजलच नाही . "
"  तुझं चित्त थाऱ्यावर नव्हत . "
" ओह आय अॅम सॉरी . "
" सॉरी नको, मला सांग काय घालमेल सुरु आहे तुझ्या मनात ? "
" तस काही नाही तुम्ही नका काळजी करू . "
" हे बघ तुला लहानपणापासून ओळखतो आहे . माझ्यापासून काही लपवून ठेऊ नकोस . "
त्याचा काहीच पर्याय चालला नाही तेव्हा त्याने सगळं त्यांना सांगून टाकलं . त्यांनी त्याच्या खांद्यावर हात ठेवला आणि म्हणाले
" तू खूप समंजस आहेस त्यामुळे योग्य तो निर्णय तू नक्की घेशील पण इतकं मात्र लक्षात ठेव प्रेमात आणि युद्धात सगळं माफ असत . "
एव्हढ बोलून ते गेले .
एव्हढया दिवसात इतक काही कमावलं आहे . या सगळ्यातून एक ताकत नक्कीच निर्माण झाली आहे . हि ताकत काय कामाची . एव्हढ्या ताकतीचा वापर केला तर काय बिघडत . पण दुसर मन म्हणत होत चुकीच वागूनच नाही तर बरोबर वागूनही उत्तर शोधता येत .
============================================================
" अरे तू पण तिच्या मागे आहेस का असं काय आहे तिच्यात ? "
त्याला जाताजाता या गोष्टी कानावर पडत होत्या . म्हणजे फक्त तोच नाही तर इतर लोकही होते जे तिच्या मागे होते . ती होतीच तशी कि कुणालाही आवडेल . तेव्हढ्यात ते गप्पा मारणारे दोघे हसत एकमेकांना टाळ्या देत तिथून गेले . त्यांचा असा समाज होता कि मानसी त्याच्याशी बोलते तेव्हा तिच्या बोलण्यातुन तिला त्याच्याबद्दल सॉफ्ट कॉर्नर जाणवतो म्हणजे ती त्याचीच आहे . तो स्वतःशीच हसला या दोघांना तर खर काही माहितीच नाही उगाच खयाली पुलाव शिजवणं सुरु आहेत यांचे . बरोबर आहे कुणीही आणि कितीही लोक असू शकतात ज्यांच काही घेण ना देणं आहे पण त्यांना वाटत असेल कि ते डिसर्व करतात . आणि आपण त्या प्रत्येकासाठी तिला नाही सोडू शकत . मग हे तर नक्की कि आपण स्वतःला एक चान्स द्यायचा .
त्यासाठी सगळे अधिकार , सगळ्या ओळखी , सगळे नातेसंबंध वापरावे लागले तरी हरकत नाही . यासाठी सर्वस्व पणाला लावाव लागलं तरी हरकत नाही .
=============================================================
" सर आमचं काही चुकल आहे का ? " अमित अविश्वासाने विचारत होता .
" का काय झाल ? "
" सर इतकी माहिती गोळा केली सुधीरबद्दल आणि तुम्ही त्याला प्रमोशन देत आहात . "
" अरे अजून त्याची पूर्ण कुंडली नाही सापडली . तो काय करतो आहे ते तर कळलं पण का करतो ते तर नाही कळलं ना . ते शोधयच सुरु आहे आणि तोपर्यंत त्याला सेन्सिटिव्ह कामापासून दूर ठेवायच आहे आणि तेही त्याला संशय न येता . त्यासाठी हे सगळ . "
" सर तुम्ही ठरवलं आहे तर त्यावर खूप विचार करूनच ठरवल असेल . तेच योग्य ठरेल आम्हाला ते नाही समजणार . "
" तू नको जास्त विचार करू . जा त्याला हि बातमी दे . "
     ऑफिसमधे हीच चर्चा होती . सुधीरला प्रमोशन मिळाल होत त्याला स्वतंत्र केबिन आणि पर्सनल सेक्रेटरी सुद्धा होती . दब्या आवाजात त्याच्यावर हि मेहरबानी का व इतर डिझर्विंग लोकांना का डावलल गेल आहे याची चर्चा सुरु होती .
=============================================================
" तुझं काय सुरु आहे ? आपलं एम्पायर काय एव्हढ्याच ऑफिसवर एकवटलं आहे का ? तुझं इतर ऑफिसेसकडे दुर्लक्ष होतंय असं वाटत नाही का तुला ? "
अंकल फारच चिडून बोलत होते . त्याने अंकलला अस कधी पाहिलं नव्हत आणि आज ते असं का करत आहेत ? त्याने अंदाज बांधला आणि तो बोलला
" ते सुधीरच म्हणताय का ? "
" हे बघ कोण सुधीर हि इज नथिंग हिअर . तू अशा गोष्टींवर लक्ष देत बसला आहेस आणि दुसर काय सुरु आहे काही माहित आहे का तुला ? "
" का एव्हढ काय झालं अंकल ? "
त्याला काहीतरी सिरीयस आहे हे याचा अंदाज आला होता .
" हे बघ " म्हणत त्यांनी त्याच्यासमोर फाईल धरली .
" हे काय ? हे तर मला माहीतच नव्हतं . " तो आश्चर्यचकित होऊन ती पूर्ण फाईल पहात होता आणि जितकी पहात होता तितकाच चिंतित होत होता .
अंकलनी ती फाईल त्याच्या हातून काढून घेतली आणि म्हणाले
"आता लक्षात आलं का तुझ्या मी काय म्हणतो आहे ते ? "
" सॉरी अंकल माझी खरच खूप चूक झाली . माझ लक्षच नव्हत इकडे . "
तो खरच चिंतेत होता .
" आता हे बोलत बसू नको . यासाठी वेळ नाही . तू आताच निघ आणि योग्य ती ऍक्शन घे . "
तो तात्काळ निघाला .
खर म्हणजे सुधीरला ट्रॅप करण्यासाठीची योजना होती पण त्याला आता इतक अर्जंटली जाव लागत होत कि त्याच्याकडे लक्षही देता येणार नव्हत आणि माघारीही लवकर येता येणार नव्हत . त्यामुळे त्याने बराच विचार केला आणि जाण्यापूर्वी ती छोटीशी गोष्ट करून गेला . त्याला खात्री होती कि तो इथ नसला तरी त्याला हवं तस नक्कीच घडणार आहे किंवा तशी त्याची अपेक्षा तरी होती .
.... क्रमशः

Sunday, August 4, 2019

आरसपानी (भाग २)

एवढा वेळ तिने त्याचा हात घट्ट पकडून ठेवला होता . पण त्याला बघून तिने त्याचा हात सोडला आणि ती दोन पावल माग सरकली . त्याने मान वळवली व तो जाऊ लागला . तिने आसपास पाहील अजूनही काही टवार मुलं दिसत होती . ती घाबरली . वळून तिने त्याला पाहण्याचा प्रयत्न केला. तो थोडा पुढे गेला होता . ती धावतच त्याच्यापाशी गेली आणि काही न बोलता त्याच्या मागे जाऊ लागली . थोड अंतर गेल्यावर त्याला तिची हालचाल जाणवली आणि त्याने मागे वळून पाहिलं . ती दचकून जागेवर थांबली .
" माझ्या मागे का येत आहेस ? जा ना घरी ." त्याने तिला दरडावून सांगितलं . तशी ती त्याच्यापासून दूर जाऊ लागली आणि जाताना वळून वळून मागे पाहत होती . तेव्हढ्यात कोणीतरी मुलं मोटारसायकल रेस करत मोठ्याने आरडा ओरडा करत चित्रविचित्र आवाज काढत येत होती . ती वळून पळतच त्याच्यापाशी आली . तो ग्रूप आरडा ओरडा करत निघून गेला .
" तुझ काय आहे ? तू घरी का जात नाहीस ? " त्याने थोडं रागातच विचारलं .
" मी हरवली आहे . मला माझं घर सापडत नाही . "
" कुठ राहतेस तू ? "
ती रडवेली झाली .
" अग रडतेस काय ? सांग ना कुठं राहते ? "
" मला नाही आठवत ? "
" डोक्यावर पडली आहेस का ? "
तिने जोरात रडायला सुरुवात केली .
" अग म्हणजे ते डोक्यावर लागलं कि आठवत नाही तस काही आहे का ? "
ती रडतच होती आणि रडता रडता सांगत होती . मी इथ एक दोन दिवसच झाले आले आहे . मला इथलं काही माहित नाही . अगदी घराचा पत्ताही . मी फक्त थोड फिरून याव म्हणून बाहेर पडले आणि कुठे रस्ता चुकले काय माहित आणि मग कितीतरी वेळ शोधातच होते घर आणि मग इथं पोहोचले . "
बर म्हणजे इथ आसपासच कुठेतरी राहतेस . एक काम कर . त्याने हात करून तिथल्याच एका मुलाला बोलावल आणि त्याला म्हणाला
" ए जा रे हिला शेजारच्या कॉलनीत सोडून ये . "
तिने त्या मुलाकड पाहिल आणि पटकन मग सरकली .
" मी नाही जाणार याच्या बरोबर . "
" तो फक्त दिसतो तसा पण काय करणार नाही . जा तू . "
" मी नाही . "
" अग मग घरी कशी जाणार तू ? "
" तुम्ही चला . "
" मी येऊ सोडायला ? "
ते बघून तो मुलगा चिडून बोलला
" ए काय कळत का ? एक देईन ठेऊन . कोणाला बोलते काय ... " त्याने हातानेच त्या मुलाला थांबायची खूण केली . तस त्या मुलाने मधेच आपल बोलण थांबवल .

... क्रमशः