राहुल खूप वर्षांनी आपल्या गावी निघाला होता . तिथल्या अनेक आठवणी त्याच्या मनात रुंजी घालत होत्या पण त्याला सर्वात जास्त ओढ लागली होती ती त्याची बालमैत्रीण आरतीला भेटण्याची . तिथे दोघांची भेट होते आणि जणू काही मधला काळ गायबच होऊन जातो आणि त्यांचं ते पूर्वीच रुसणार भांडणार नातं तसच समोर येत पण आरतीला जाणवत की मध्ये खूप वेळ गेला आहे . आता सर्व गोष्टी तशाच असतील असं नाही आणि ती राहुलपासून अंतर ठेऊ पहाटे .
=============================================================
पहाटे लवकरच जाण्याची तयारी झाली होती . सगळे भेटले पण आरती काही आली नाही त्यामुळे राहुलला काही ठीक वाटत नव्हतं . त्याचे डोळे तिलाच शोधत होते . पण ते निघाले तरी ती आली नाही . राहुलला हुरहूर लागून राहिली , एकदा भेटलो असतो तिला किंवा किमान पाहिलं तरी असत . गाडी तिथून निघत होती तरीही तो ती कुठे दिसते आहे का हेच पाहत होता पण ती काही दिसलीच नाही . गावाची वेस सोडली पण त्याच्या मनातून ती काही जात नव्हती . का केलं असेल तिने असं ? तिलाही असच वाटत असेल ना . कि तिच्या मनात दुसरं काही आहे . ते घरी पोहोचले तरी त्याला अजूनही तिची आठवण स्वस्थ बसू देत नव्हती . पुढचे कितीतरी दिवस त्याच्या मनात तेच होत .
=============================================================
रंग हे नवे नवे दुनिया हि नवी नवी .... या ओळी बहुदा हवेत तरंगत होत्या . त्याच्या शाळेतच १२वी पर्यंत वर्ग होते त्यामुळे त्याच शिक्षण तिथंच झालं होत . आणि त्याच्या शाळेने ११वी १२वीची शाळाच केली होती . त्यामुळे आजपर्यंत त्यानी कॉलेज लाईफ अशी अनुभवली नव्हती . त्यामुळे इथे आल्यापासून त्याला हवेत तरंगत असल्यासारखं वाटू लागलं होत . आपण इतके दिवस इथेच राहत होतो कि कोण्या नवीन ग्रहावर आलो आहे असं वाटायचं त्याला . वेगळीच दुनिया होती हि . आतापर्यंत युनिफॉर्ममध्ये वावरलेल्या त्याला हे रंगीबेरंगी जग हवंहवंसं वाटू लागलं होत . सगळे नवे मित्र आणि मैत्रिणी ... नाही त्या नव्हत्या अजून कोणी पण आसपास ज्या मुली दिसत होत्या त्या पाहून वाटू लागलं होत कि खरंच इतक्या सुंदर असतात का मुली ? कि आजपर्यंत आपणच नाही पाहिलं ? काय माहित पण खरंच किती सुंदर आहेत . एखादी अप्सरा किंवा कुणी परी जमिनीवर उतरून आली आहे असंच वाटू लागलं होत त्याला . त्यांना किती पाहू आणि किती नको असं व्हायचं त्याला . दिवस अगदी अत्तर उडून जावं तसे भुर्रकन निघून जात होते आणि त्याला हे समजतही नव्हतं .
" ए हॅलो " त्याने मागे वळून पाहिलं . समोर ती उभी होती . कोण होती ती ? हिला आधी तर कधी पाहिलं नाही . हा विचार तो करत होता तोपर्यंत ती परत बोलली
" ऐकलं नाही का मी काही बोलतेय . "
" हो ऐकतोय ना . " एव्हढं बोलून तो तिच्याकडे पाहतच राहिला . त्यावर तीच बोलली
" इथं ऑफिस कुठं आहे ? "
तो तसाच भान हरपून तिच्याकडे पहात होता .
" लक्ष कुठं आहे तुझं ? "
तिनं असं म्हटल्यावर तो भानावर आला
" काय काय म्हणत होती तू . "
" राहू दे माझं मी शोधते ऑफिस . " असं म्हणून ती जाऊ लागली . तेव्हा तो पटकन पुढे झाला आणि म्हणाला " अच्छा तुला ऑफिस मध्ये जायचं आहे , अशी सरळ जा पुढे लेफ्ट घे तिथून थर्ड लेफ्ट आणि मग पुढे जे सर्कल आहे तिथून डाव्या बाजूचा तिसरा रस्ता तिकडेच आहे . "
ती प्रश्नार्थक नजरेने त्याच्याकडे पाहत होती . आणि तो स्माईल करत तिच्याकडे पाहत होता .
" प्लिज माझ्यासोबत येशील का ? मला जरा अर्जंटली तिथं जायचं आहे . काम आहे माझं . "
" ठीक आहे मी येतो तुझ्या सोबत . "
ते दोघे निघाले . ती म्हणाली
" बरं झालं तू भेटलास नाहीतर मला किती वेळ लागला असता काय माहीत . "
" अगं काही नाही तसही मला तिकडे जायचं होतंच . "
" तुझं काय काम होत तिकडे . "
" माझं.. माझं ते हे . मला लायब्ररीत जायचं होत . "
" आता आता कॉलेज सुरु झालं आणि तू लायब्ररी अँड ऑल दॅट . स्टुडिअस आहेस वाटत . नाहीतर आम्ही जेव्हा एक्झाम असेल तेव्हाच तिकडे जातो . "
" ओह , हे बघ हे आलं ऑफिस . मी आहे लायब्ररीत . "
" ओके थँक्स "
तो काही वेळ लायब्ररीत जाऊन आला . माघारी येताना त्याला कुणाचा तरी ओरडल्यासारखा , भांडल्यासारखा आवाज येत होता . काय आहे हे पाहावं म्हणून तो तिकडे गेला तर तिकडे ती मघाची मुलगी भांडत होते .
" हा काय प्रकार आहे मी इतकी लांबून आले आणि तुम्ही म्हणत आहेत वेळ संपली . "
" अहो फी भरावी लागेल ना आणि कॅशचा टाइम संपला ना आता . "
" मग बाकीची प्रोसिजर तर पूर्ण करून घ्या . "
" अहो फी भरल्याशिवाय कशी होईल बाकीची प्रोसिजर . "
" काय हरकत आहे मी फी भरणारच आहे ना . "
त्यांचं बराच वेळ चाललं होत . मग ती तावातावान बाहेर पडली . तो समोरच उभा होता . त्याला पाहून ती म्हणाली
" हि काय पद्धत झाली का ? मी पैसे भरायला तयार आहे . पण त्यांना ते घ्यायचे नाहीत आणि त्यामूळ पुढची प्रोसिजरही करायची नाही . "
" अगं पण होईल ना नंतर . "
" अरे पण का नंतर ? आता का नाही ? का आपलं हेच करत बसायचं . "
" अगं पण तू क्लास अटेंड करू शकतेस ना . हे नंतरही करता येईल . "
" हो पण यासाठी परत यावंच लागेल ना . आणि एव्हढ्याशा वेळाच काय असत ? घेता आले असते ना पैसे . "
" कॅश टाईम ३ ला संपते आणि आता ४.३० वाजलेत . "
" एक मिनिट एक मिनिट तू कुणाकडून आहेस ? माझ्याबाजूने कि त्यांच्या बाजूने "
" तस नाही पण तू इतकं का टेन्शन घेते आहेस एव्हढीशी तर गोष्ट आहे . "
" कस आहे ना मी जे काम करायला सुरुवात करते ना ते पूर्ण करतेच असं हरणं किंवा काम अर्ध्यात सोडणं मला आवडत नाही . "
" चांगलं आहे . "
" अर्थात आहेच "
तेव्हढ्यात तिच्या काहीतरी लक्षात आलं .
" एक मिनिट एक मिनिट इथंच आपण मघाशी भेटलो होतो ना ? "
" हो "
" आणि आपण तर तिथून फक्त हि एक बिल्डिंग पार केली आणि इथे आलो . पण जाताना तर इतकं फिरून आलो . "
" कस आहे एक तर या बिल्डिंगमधून फिरून फिरून जावं लागत आणि तू नवीन आहेस त्यामुळं तुला ते समजणार नाही आणि दुसरं असं कि बाकीच्या फॅकल्टीच्या स्टुडन्ट्सना इथून जायची परमिशन नाही . फाईन वगैरे करतात . आम्ही जातो कधीकधी पण ते लपून आणि तुझ्यासोबत बोलता बोलता माझ्या लक्षात आलं नाही त्यामुळे इकडून आलो . "
तिने त्याच्याकडे ऍटिट्यूड मध्ये एक लूक दिला आणि म्हणाली
" बाय द वे तुझं नाव काय आहे ? "
" मी राहुल "
" लूक राहुल माझं नाव मेघना आहे आणि मी रुल्स किंवा इतर काहीही मोडू शकते . जिथं मी जाते तिथं माझे रुल्स आणि फक्त माझ्या कंडीशनच चालतात . मी मी आहे ....
... क्रमशः
=============================================================
पहाटे लवकरच जाण्याची तयारी झाली होती . सगळे भेटले पण आरती काही आली नाही त्यामुळे राहुलला काही ठीक वाटत नव्हतं . त्याचे डोळे तिलाच शोधत होते . पण ते निघाले तरी ती आली नाही . राहुलला हुरहूर लागून राहिली , एकदा भेटलो असतो तिला किंवा किमान पाहिलं तरी असत . गाडी तिथून निघत होती तरीही तो ती कुठे दिसते आहे का हेच पाहत होता पण ती काही दिसलीच नाही . गावाची वेस सोडली पण त्याच्या मनातून ती काही जात नव्हती . का केलं असेल तिने असं ? तिलाही असच वाटत असेल ना . कि तिच्या मनात दुसरं काही आहे . ते घरी पोहोचले तरी त्याला अजूनही तिची आठवण स्वस्थ बसू देत नव्हती . पुढचे कितीतरी दिवस त्याच्या मनात तेच होत .
=============================================================
रंग हे नवे नवे दुनिया हि नवी नवी .... या ओळी बहुदा हवेत तरंगत होत्या . त्याच्या शाळेतच १२वी पर्यंत वर्ग होते त्यामुळे त्याच शिक्षण तिथंच झालं होत . आणि त्याच्या शाळेने ११वी १२वीची शाळाच केली होती . त्यामुळे आजपर्यंत त्यानी कॉलेज लाईफ अशी अनुभवली नव्हती . त्यामुळे इथे आल्यापासून त्याला हवेत तरंगत असल्यासारखं वाटू लागलं होत . आपण इतके दिवस इथेच राहत होतो कि कोण्या नवीन ग्रहावर आलो आहे असं वाटायचं त्याला . वेगळीच दुनिया होती हि . आतापर्यंत युनिफॉर्ममध्ये वावरलेल्या त्याला हे रंगीबेरंगी जग हवंहवंसं वाटू लागलं होत . सगळे नवे मित्र आणि मैत्रिणी ... नाही त्या नव्हत्या अजून कोणी पण आसपास ज्या मुली दिसत होत्या त्या पाहून वाटू लागलं होत कि खरंच इतक्या सुंदर असतात का मुली ? कि आजपर्यंत आपणच नाही पाहिलं ? काय माहित पण खरंच किती सुंदर आहेत . एखादी अप्सरा किंवा कुणी परी जमिनीवर उतरून आली आहे असंच वाटू लागलं होत त्याला . त्यांना किती पाहू आणि किती नको असं व्हायचं त्याला . दिवस अगदी अत्तर उडून जावं तसे भुर्रकन निघून जात होते आणि त्याला हे समजतही नव्हतं .
" ए हॅलो " त्याने मागे वळून पाहिलं . समोर ती उभी होती . कोण होती ती ? हिला आधी तर कधी पाहिलं नाही . हा विचार तो करत होता तोपर्यंत ती परत बोलली
" ऐकलं नाही का मी काही बोलतेय . "
" हो ऐकतोय ना . " एव्हढं बोलून तो तिच्याकडे पाहतच राहिला . त्यावर तीच बोलली
" इथं ऑफिस कुठं आहे ? "
तो तसाच भान हरपून तिच्याकडे पहात होता .
" लक्ष कुठं आहे तुझं ? "
तिनं असं म्हटल्यावर तो भानावर आला
" काय काय म्हणत होती तू . "
" राहू दे माझं मी शोधते ऑफिस . " असं म्हणून ती जाऊ लागली . तेव्हा तो पटकन पुढे झाला आणि म्हणाला " अच्छा तुला ऑफिस मध्ये जायचं आहे , अशी सरळ जा पुढे लेफ्ट घे तिथून थर्ड लेफ्ट आणि मग पुढे जे सर्कल आहे तिथून डाव्या बाजूचा तिसरा रस्ता तिकडेच आहे . "
ती प्रश्नार्थक नजरेने त्याच्याकडे पाहत होती . आणि तो स्माईल करत तिच्याकडे पाहत होता .
" प्लिज माझ्यासोबत येशील का ? मला जरा अर्जंटली तिथं जायचं आहे . काम आहे माझं . "
" ठीक आहे मी येतो तुझ्या सोबत . "
ते दोघे निघाले . ती म्हणाली
" बरं झालं तू भेटलास नाहीतर मला किती वेळ लागला असता काय माहीत . "
" अगं काही नाही तसही मला तिकडे जायचं होतंच . "
" तुझं काय काम होत तिकडे . "
" माझं.. माझं ते हे . मला लायब्ररीत जायचं होत . "
" आता आता कॉलेज सुरु झालं आणि तू लायब्ररी अँड ऑल दॅट . स्टुडिअस आहेस वाटत . नाहीतर आम्ही जेव्हा एक्झाम असेल तेव्हाच तिकडे जातो . "
" ओह , हे बघ हे आलं ऑफिस . मी आहे लायब्ररीत . "
" ओके थँक्स "
तो काही वेळ लायब्ररीत जाऊन आला . माघारी येताना त्याला कुणाचा तरी ओरडल्यासारखा , भांडल्यासारखा आवाज येत होता . काय आहे हे पाहावं म्हणून तो तिकडे गेला तर तिकडे ती मघाची मुलगी भांडत होते .
" हा काय प्रकार आहे मी इतकी लांबून आले आणि तुम्ही म्हणत आहेत वेळ संपली . "
" अहो फी भरावी लागेल ना आणि कॅशचा टाइम संपला ना आता . "
" मग बाकीची प्रोसिजर तर पूर्ण करून घ्या . "
" अहो फी भरल्याशिवाय कशी होईल बाकीची प्रोसिजर . "
" काय हरकत आहे मी फी भरणारच आहे ना . "
त्यांचं बराच वेळ चाललं होत . मग ती तावातावान बाहेर पडली . तो समोरच उभा होता . त्याला पाहून ती म्हणाली
" हि काय पद्धत झाली का ? मी पैसे भरायला तयार आहे . पण त्यांना ते घ्यायचे नाहीत आणि त्यामूळ पुढची प्रोसिजरही करायची नाही . "
" अगं पण होईल ना नंतर . "
" अरे पण का नंतर ? आता का नाही ? का आपलं हेच करत बसायचं . "
" अगं पण तू क्लास अटेंड करू शकतेस ना . हे नंतरही करता येईल . "
" हो पण यासाठी परत यावंच लागेल ना . आणि एव्हढ्याशा वेळाच काय असत ? घेता आले असते ना पैसे . "
" कॅश टाईम ३ ला संपते आणि आता ४.३० वाजलेत . "
" एक मिनिट एक मिनिट तू कुणाकडून आहेस ? माझ्याबाजूने कि त्यांच्या बाजूने "
" तस नाही पण तू इतकं का टेन्शन घेते आहेस एव्हढीशी तर गोष्ट आहे . "
" कस आहे ना मी जे काम करायला सुरुवात करते ना ते पूर्ण करतेच असं हरणं किंवा काम अर्ध्यात सोडणं मला आवडत नाही . "
" चांगलं आहे . "
" अर्थात आहेच "
तेव्हढ्यात तिच्या काहीतरी लक्षात आलं .
" एक मिनिट एक मिनिट इथंच आपण मघाशी भेटलो होतो ना ? "
" हो "
" आणि आपण तर तिथून फक्त हि एक बिल्डिंग पार केली आणि इथे आलो . पण जाताना तर इतकं फिरून आलो . "
" कस आहे एक तर या बिल्डिंगमधून फिरून फिरून जावं लागत आणि तू नवीन आहेस त्यामुळं तुला ते समजणार नाही आणि दुसरं असं कि बाकीच्या फॅकल्टीच्या स्टुडन्ट्सना इथून जायची परमिशन नाही . फाईन वगैरे करतात . आम्ही जातो कधीकधी पण ते लपून आणि तुझ्यासोबत बोलता बोलता माझ्या लक्षात आलं नाही त्यामुळे इकडून आलो . "
तिने त्याच्याकडे ऍटिट्यूड मध्ये एक लूक दिला आणि म्हणाली
" बाय द वे तुझं नाव काय आहे ? "
" मी राहुल "
" लूक राहुल माझं नाव मेघना आहे आणि मी रुल्स किंवा इतर काहीही मोडू शकते . जिथं मी जाते तिथं माझे रुल्स आणि फक्त माझ्या कंडीशनच चालतात . मी मी आहे ....
... क्रमशः
